این روزها فعلگی بی مزد و بی مواجب درروزنامه و گرفتاری ها ی این جا و آن جا فرصت نوشتنم را گرفته ، با این که حرف برای گفتن زیاد دارم. یکیش همین مسئله لبنان و اسرائیل که این چند روزه  دست از سرمان برنمی دارد . یکی فریاد وامصیبتا سر می دهد و بر کشته های اطفال اشک می ریزد، آن یکی خوشحال از این که اشک اسرائیل در آمده. یکی فرصت را غنیمت می شمرد تا باز در ستون های روزنامه ها جایی برای خود دست و پا کند و دست به افشا ! بزند که آقا گروگان گرفتن سربازها بهانه بوده و اسرائیل می خواسته روند مذاکرات را برهم بزند و اینست سراب دموکراسی غرب که جیکشان هم از این مسئله در نمی اید، یکی هوایی شده که راستی راستی اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود. اما من دنبال فرصتی می گشتم و جرئتی  تا بگویم: به من چه؟ اصلا به شما چه؟ از دیدن جنازه های بچه ها دلتان ریش شده؟ 5 دقیقه کافیست پای اینترنت بنشینید و تصاویر کشتار جنگ های داخلی آفریقای شمالی را ببینید؟ اصلا مگر در همین ایران خودمان کم بدبخت داریم، کم آواره داریم؟ چرا حس انسان دوستانه تان را برای آن ها خرج نمی کنید؟ اسرائیل دنبال بهانه می گشته تا قاعده بازی و مذاکره را برهم بزند؟ دارد زور می گوید و آمریکا هم محکم پشتش ایستاده است؟ کرامت از خود صادر می فرمایید، معلوم است دیگر، پس چه انتظاری داشتید؟ چه کسی گفته آمریکا قرار است برای دنیا آزادی و دموکراسی به ارمغان بیاورد؟ اسرائیل چرا باید به خود زحمت بدهد و شاهد حملات تروریستی – بخوانید انتحاری، شهادت طلبانه یا هر چیز دیگر – علیه شهروندانش باشد، آن وقت بیاید بین حزب الله و مردم لبنان تفکیک قائل شود؟( حالا بگذریم از مدعای برادران که مردم لبنان طرفدار حزب الله اند و در نتیجه مستحق تحمل تبعات اعمال آنان ) راستی چرا فکر می کنید مفهومی به نام حق در معادلات سیاست بین الملل نقش دارد؟ تو بیا خودت را بکش که اسرائیل چنین و چنان، اسرائیل به کجای خودش حساب می کند؟ ( نکند جدی جدی فکر می کنیم می شود به رقت قلب انسان های آزاده جهان و عزم آهنینشان در برابر ظلم ! دل بست یا این که سطل سطل آب بریزیم تا اسرائیل را آب ببرد؟) قدرت نظامی و سیاسی اسرائیل این حق را به او می دهد تا از حماقت حزب الله که بر سر جان مردم لبنان قمار می کند استفاده (سوء استفاده) کند و جبران نرمش چند سال اخیرش را بکند، نه آن مفهومی که ما به عنوان " حقانیت" سراغ می گیریم. یا شاید از قدرت گرفتن اسرائیل در منطقه می ترسیم و ان را به ضرر ایران می دانیم که باز هم این شلوغ بازی ها و دل خوش کردن به رویای مقاومت دلیرانه سربازان اسلام بیشترگزک دستش خواهد داد.

دوست داشتم از برادر قوچانی و رویه کمیک "شرق" سابقا دوست داشتنی که از ترس برادر حسین هاراگیری کرده و برای حزب الله رپرتاژ می رود، بنویسم که بماند برای بعد. ضمنن خواندن تحقیقات فلسفی را هم توصیه می کنم که انگیزه نوشتن این پست را به من داد.

تا بعد...