2-       در این که علی آبادی یکی از ضعیف ترین مدیران سطح بالای کشور است که تنها به واسطه رفاقت با احمدی نزاد در شهرداری و کابینه صاحب پست شده، شکی نیست. اما نتایج ایران در المپیک پکن معیار و مقیاس درستی برای ارزیابی او و تعیین برتری یا ضعفش نسبت به هاشمی طبا و غفوری فرد و بقیه نیست. این که پدیده ای مثل رضازاده در دو دوره پیش ظهور کرده چه ارتباطی به خاتمی داشته یا ربط کم آوردن حدادی و سوریان در المپیک با ریاست جمهوری احمدی نزاد چیست؟ موافقم و تاکید هم دارم که باید جواب محکمی به گنده گویی ها و ادعا های بی اساس رییس سازمان ورزش داد اما خودمان و مردم را مسخره نکنیم دیگر.

3-       هیچ آدم عاقل و بالغ و چیر فهمی که واقعا ادعای اصلاح طلب بودن ساعی و اساسا این که او چیزی از این چیز ها می فهمد، ندارد؟ پس از این موضوع بگذریم.

4-       خوشبختانه یا متاسفانه مدیریت کلان ورزش کشور در تمام این سال ها بر عهده کسانی مثل غفوری فرد و هاشمی طبا و عموما افرادی متعلق یا نزدیک به جناح راست بوده. روسای فدراسیون ها هم اکثرا بدون تغییر مانده اند و حداکثر جابه جا می شوند. دوره خاتمی را هم که یادتان هست؟ رییس سازمان تربیت بدنی، هاشمی طبا بود که با رییس استثنائا اصلاح طلب فدراسیون فوتبال به شدت مشکل داشت. نکند نرفتن تیم ملی به جام جهانی را باید به پای ناتوانی جبهه مشارکت در آن سال‌ها بنویسیم؟

5-       بهترین نتایج ایران در المپیک مربوط به سال 1956 ملبورن بود که با 2 طلا و 2 نقره از کشتی و یک نقره از وزنه برداری چهاردهم شدیم. المپیک آتن هم بهترین دوره بعد از انقلاب بود که بیست و نهم شدیم.

6-       راستی، ساعی بدون مسابقات انتخابی و در فرایندی غیر دموکراتیک به عنوان نماینده ایران انتخاب شد. حالا شما هی شلوغش کنید.

7-       پولادگر، مربی ساعی و بقیه مدال آور های تکواندو در سال های گذشته، برادر پاسدار و ارزشي، "پولادگر" بوده و هست. جهت اطلاع فقط اگر قصد داريد وارد اين بازي مضحك شويد.